túnica

Vestidura longa e máis ou menos folgada.

estido interior romano, correspondente ao quitón grego, con mangas ou sen elas, que chegaba ata o xeonllo para os homes e era máis longo para as mulleres, e que se levaba só para estar na casa e coa toga ou o palio por riba, para estar en público. Para os serventes e a xente humilde era o vestido único. Adoitaba ser de liño.

estidura propia dos eclesiásticos, longa ata os pés, ao xeito oriental e, xeralmente, de liño branco. Acostumaba a estar adornada con bandas de púrpura, sobre a que diáconos, presbíteros e bispos levaban os outros ornamentos. Con lixeiras modificacións, deu orixe á alba, á dalmática e á tunicela.

Tegumento ou envoltura de certos órganos vexetais.

Cada un dos catafilos carnosos que compoñen certos bulbos, como é o caso da cebola.