turcople

turcople

(< gregoτουρχόπουλον,‘fillo de turco’)

  1. adx e s

    Que ou quen naceu de pai turco e nai grega.

  2. s m [HIST]

    Membro da soldadesca mercenaria, xeralmente de orixe turca, mesmo pode ser que de pai turco e de nai grega. Formaban un corpo de cabalaría lixeira e estaban ao servizo das diversas ordes militares establecidas en Chipre, Xerusalén ou Rodas.

Palabras veciñas

Turces | turco -ca | turcomán -má | turcople | Turda | Turdetania | turdetano -na