Vecellio, Tiziano

Pintor italiano. Coñecido como Tiziano, formouse en Venecia nos obradoiros de S. Zucato, dos Bellini e de Giorgione, que lle influíu nos frescos da Scuola del Santo de Padua (1511). En 1516 foi nomeado pintor oficial da República de Venecia e pintou Amor Sacro e Amor Profano. Cultivou o naturalismo cunha cor de gran forza plástica e moita audacia compositiva, en obras como a Pala Pesaro (1526), na que plasmou o drama humano a través de monumentais estruturas figurativas e da utilización da luz contrastada, ao tempo que renovou a iconografía mitolóxica con Baccanàle (1518?). Desde 1530 visitou as cortes de Ferrara, Mantua e Urbino, onde conectou coa corrente manierista. En Boloña coñeceu (1533) a Carlos V, que o nomeou pintor de cámara. Autor de retratos de personaxes ilustres como Francesco Maria della Rovere (1536-1538), a súa produción deste período caracterizouse polo refinamento e a suntuosidade (Venere di Urbino, 1538) e polos escorzos violentos e movementos xi­ratorios (Coronazione di spine, 1542?). En Roma, a súa pintura (Danae, 1545-1546) non foi ben acollida e fixo dúas viaxes a Augsburgo (1548; 1550-1551), onde o emperador lle encargou un retrato ecuestre oficial: Carlo V alla battaglia di Mühlberg (1548). Nas derradeiras obras acadou límites informais e espectaculares efectos de luz e á vez unha intensa expresión dramática.

Cronoloxía