vertical

(< lat verticāle)

1. adx e s f [MAT]
  Que é perpendicular ao plano da horizontal.
2. vertical astronómica [ASTRON]
  Recta imaxinaria que une o punto da esfera celeste que está sobre o observador, denominado cénit, e o punto oposto da esfera celeste, denominado nadir. OBS: Tamén se denomina vertical do observador.
3. vertical dun astro [ASTRON]
  Círculo imaxinario da esfera celeste que pasa polo cénit, o nadir e o centro do astro considerado. Sobre este círculo mídese a altura do astro. OBS: Tamén se denomina círculo vertical.
adx e s f
Aplícase a calquera cousa que na súa dimensión principal está colocada en posición ergueita.
adx
Que segue unha disposición ou unha organización xerarquizada.

Palabras veciñas