vestido -da

1. p reg

   de vestir ou vestirse.

2. s m [INDUM]

   1. Peza ou conxunto de pezas de roupa de diferentes materias con que se cobre o corpo.

   2. Peza exterior de vestir feminina, de diferente lonxitude e feita dunha soa peza, que cobre o tronco e as pernas.

3. s m

   Aquilo con que se viste ou reviste algo.

Refráns

• A capa todo tapa.
• Adoba o teu pano e pasarás o teu ano.
• Anque o mona se vista de seda, mona se queda.
• Boa roupa e boa vida fan á vella garrida.
• Boa roupa e boa vil a fan a vella garrida.
• Cal te vexo, tal te teño.
• Cal te vexo, tal te xulgo e tal te creo.
• Capa, calzón e saio, dun mesmo pano.
• Casar, a gusto; vestir, ao uso.
• Como te vexo no fato, así te trato.
• Composta, non hai muller fea.
• Dáme a dama ben vestida e dareicha belida.
• Dame a muller ben vestida, e dareicha garrida e belida.
• O andar ben vestida fai a moza garrida.
• O bo traxe cobre a mala Iiñaxe.
• O bo traxe fai a señoriaxe.
• O vestido do criado di quen é o amo.
• O vestido do servidor di quen é o señor.
• Os panos locen no pazo e non os fillosdalgo.
• Polo vestido do criado ben se coñece o amo.
• Se non miro para a vella, miro para a maxencia que leva.
• Unha boa capa todo o tapa.
• Viste un ladrón e parecerá un señor.