Zola, Émile

Novelista. Nos seus primeiros artigos de crítica literaria amosou unha grande admiración por H. De Balzac e G. Flaubert, e pregoou un tipo de literatura analítica que tivo en conta os principios científicos e que, co tempo, representou todos os aspectos da realidade. Despois da publicación de certos libros inspirados nunha concepción romántica da novela, comezou a publicación dunha obra cíclica, inspirada na ‘comedie humaine’, en que pretendeu aplicar as teorías dos doutores P. Lucas e Ch. Letourneau sobre as leis da herencia e a fisioloxía das paixóns. Publicou Les Rougon-Macquart (1871-1893), unha historia natural e social dunha familia baixo o segundo Imperio; Nana (1880) e, a partir de Germinal (1885), fíxose patente a súa ideoloxía cara ao socialismo, tendencia que apareceu claramente no ciclo das cidades, e máis aínda en Les quatre Evangiles (1899-1903; o último, inacabado). Pola súa intervención no caso Dreyfus, cun manifesto na prensa, “J’accuse” (1898), foi procesado e exiliouse en Inglaterra ata 1899. Ademais da súa obra novelística, deixou uns libros de contos, e sobre todo textos teóricos, como Le roman expérimental (1880).

Cronoloxía