fibra

Cada un dos elementos filiformes en que se pode imaxinar descomposto un material, considerado homoxéneo, a fin de estudar e definir o tipo de esforzo ao que está sometido. Se o esforzo é de compresión fálase de fibra comprimida e, se é de tracción, de fibra estirada.

Liña teórica determinada polas fibras que, nun elemento estrutural, como pode ser unha viga, non traballan nin a compresión nin a tracción.

Cada un dos elementos estruturais en forma de fuso ou filamento que forman parte dos tecidos animais.

Célula que forma parte do tecido muscular e que ten a capacidade de contraerse baixo un estímulo nervioso.

Estrutura formada polos cilindroeixes das células nerviosas, que pode estar recuberta por unha vaíña protectora, e que serve para a condución da corrente nerviosa.

Fibra nerviosa de gran diámetro que transmite os impulsos con maior rapidez ca as fibras normais. Localízase en moitos tipos de invertebrados, como os anélidos e os crustáceos. Tamén se coñece como axón xigante.

Elementos sólidos, flexibles e filiformes, de uso téxtil. Son moitas as substancias que poden ser catalogadas como fibras téxtiles, pero en realidade poucas se usan como tales porque deben responder a unhas determinadas características de finura, lonxitude e resistencia. As fibras vexetais están constituídas por celulosa, nalgúns casos case pura (algodón), pero a miúdo vai acompañada doutras substancias (como a lignina ou a hemicelulosa). Obtéñense do froito, da semente, do tronco, do talo ou das follas de certas plantas. As fibras animais, de base proteínica, proveñen da la ou da pel que recobre o corpo dalgúns animais ou de filamentos segregados por certos vermes, arañas ou moluscos. Para algúns tecidos especiais empréganse as fibras minerais como o amianto ou a fibra de vidro. As fibras artificiais e as fibras sintéticas obtéñense por extrusión, no proceso de fiado, do polímero correspondente. Nos últimos anos estase estendendo o nome de téxtiles químicos para se referir tanto ás fibras artificiais (fibras químicas obtidas dos polímeros naturais) como ás sintéticas (fibras químicas obtidas de polímeros sintéticos). As características físicas máis importantes das fibras son a lonxitude, o grosor, a resistencia á tracción, o alongamento na ruptura, a elasticidade, a cor, a brillantez e a uniformidade. Entre as propiedades químicas as máis importantes son a higroscopia, o poder illante da calor e o comportamento ante os axentes químicos.

Filamento obtido por extrusión do dióxido de silicio e doutros compoñentes, e polo posterior estiramento, ata que acada o diámetro desexado, xeralmente entre 1 μm e 8 μm. Pola súa gran resistencia mecánica e non inflamabilidade, emprégase como reforzante en tecidos especiais e como illante térmico.