Figueroa

Antiga liñaxe nobre galega, que se estableceu na Torre de Figueroa (Abegondo), en Betanzos e Noia. Emparentou con ilustres familias e estendeuse por toda a Península, especialmente por León, Zamora, Salamanca, Andalucía e Extremadura, de onde pasou unha rama a Nova España e ao Novo Reino de Granada. As súas armas traen, en campo de ouro, cinco follas de figueira, de sinople, postas en aspa. Outra variante presenta, en campo de azul, unha aspa, de ouro. A esta liñaxe pertenceu Ramón Pérez (?-Alarcos 1195), señor de Figueroa (Betanzos). Da rama establecida en Extremadura destacaron, entre outros, Ferrán Ruiz de Figueroa , conquistador de Écija (1240); Lorenzo Suárez de Figueroa y López de Córdoba , mestre da orde de Santiago (1387-1410); Lorenzo Suárez de Figueroa y de Mesía , bispo de Barcelona; Gómez Suárez de Figueroa , primeiro señor de Feria e Zafra; Lorenzo Suárez de Figueroa , primeiro conde de Feria; e Gómez Suárez de Figueroa e Fernández de Córdoba (?-1571), quen foi nomeado duque de Feria en 1567. No s XIX a rama dos Figueroa y Torres recibiu os títulos de conde de Mejorada del Campo (1887), conde de Romanones (1893), duque de Torres (1907) e duque de Tovar (1906).