flotador -ra

(< flotar)

s m
1. Corpo flotante.
2. Obxecto flotante, macizo ou inflado de aire, que se emprega para sosterse sobre a auga e que está destinado normalmente a manter flotando algún corpo.
  
  Ex: Regaloulle ó sobriño un flotador en forma de pato. Os flotadores amarelos dividían a zona de baño e a das motos acuáticas.
3. [FÍS]
  Corpo flotante co que se mide a velocidade dunha corrente líquida. Foi o primeiro aparello empregado polos oceanógrafos para estudar as correntes mariñas.
4. [MAR]
  Cámara estanca, chea de aire, destinada a facer insomerxible un bote.
s m [AERON]
Cada un dos elementos destinados a soportar os esforzos que actúan sobre a estrutura do hidroavión durante as manobras de inicio do voo e amaraxe, e que serven para conseguir a flotación da aeronave.
s m [PESCA]
Boia pequena, dun material lixeiro, empregada na pesca, que se fixa ao sedal para manter o anzol a nivel constante.

Palabras veciñas