fortuna
fortuna
(< lat fortūna ‘sorte, azar’)
-
s
f
-
Poder imaxinario, causante da felicidade ou da desgracia, que reparte o azar.
Ex: A fortuna levounos a encontrarse de novo.
Sinónimos: sorte. -
Boa sorte.
Ex: Acompañouno a fortuna na súa expedición e chegaron a porto.
-
-
s
f
Éxito ou boa aceptación de algo ou de alguén.
Ex: As medidas educativas tiveron fortuna e reduciuse o nivel de analfabetismo.
-
s
f
-
Conxunto de riquezas materiais ou diñeiro que alguén posúe.
Ex: Toda a fortuna que ten fíxoa na emigración.
Sinónimos: capital. Confrontacións: diñeirada, diñeiral. -
Gran cantidade de riquezas materiais ou de diñeiro que posúe alguén.
Ex: Posúe unha fortuna en cartos e posesións. Ten unha fortuna no banco.
-
Refráns
- Canto maior é a fortuna, é menos segura.
- Canto máis grande é a fortuna, está menos segura.
- Contra a fortuna non hai forza ningunha.