fortuna

fortuna

(< lat fortūna ‘sorte, azar’)

  1. s f
    1. Poder imaxinario, causante da felicidade ou da desgracia, que reparte o azar.

      Ex: A fortuna levounos a encontrarse de novo.

      Sinónimos: sorte.
    2. Boa sorte.

      Ex: Acompañouno a fortuna na súa expedición e chegaron a porto.

  2. s f

    Éxito ou boa aceptación de algo ou de alguén.

    Ex: As medidas educativas tiveron fortuna e reduciuse o nivel de analfabetismo.

  3. s f
    1. Conxunto de riquezas materiais ou diñeiro que alguén posúe.

      Ex: Toda a fortuna que ten fíxoa na emigración.

      Sinónimos: capital. Confrontacións: diñeirada, diñeiral.
    2. Gran cantidade de riquezas materiais ou de diñeiro que posúe alguén.

      Ex: Posúe unha fortuna en cartos e posesións. Ten unha fortuna no banco.

Refráns

  • Canto maior é a fortuna, é menos segura.
  • Canto máis grande é a fortuna, está menos segura.
  • Contra a fortuna non hai forza ningunha.