monocordio
monocordio
(< lat monochordon < gr μονὀκορδον)
s
m
[MÚS]
Instrumento musical antigo formado por unha caixa de resonancia, longa e estreita, sobre a que había unha corda e un teclado. Apareceu en Francia no s XVI co nome de manicordion. É o antecesor do clavicordio.