Montessori, Maria

Pedagoga italiana. Foi a primeira muller, en Italia, que acadou a licenciatura en Medicina (1894) na Universidade de Roma. Traballou na clínica psiquiátrica desa universidade onde iniciou as súas experiencias con nenos mentalmente deficientes e, en 1898, fundou a Scuola Magistrale Ortofrenica, que dirixiu de 1899 a 1900. En 1907 inaugurou a primeira Casa dei Bambini destinada aos fillos das familias obreiras do barrio de San Lorenzo en Roma. Foi a creadora do método Montessori, que cre no potencial creativo dos rapaces e ten por obxectivo fomentar a expresividade e iniciativa dos nenos mediante a utilización de material didáctico novo. En 1933 tivo que abandonar Italia xa que o réxime de Mussolini clausurou as súas escolas. Regresou en 1947 para reorganizar as escolas e reanudar as súas clases na Universidade de Roma. Destacan as súas obras Il metodo della pedagogia scientifica applicato all’educazione infantile nella Case dei Bambini (1909), L’autoeducazione nelle scuole elementari (1916), Manuale di pedagogia scientifica (1921), Educazione e pace (1949), Il segreto dell infanzia (1938) e La mente del bambino (1952).

Cronoloxía