xerife

(< ár šarīf ‘nobre’)

1. adx
  Relativo ou pertencente aos xerifes.
2. [HIST]
  Título que recibiron os descendentes de Mahoma a través da súa filla Fátima e de Alí.
1. adx
  Relativo ou pertencente á dinastía xerife.
2. s [HIST]
  Membro da dinastía fatimita que conseguiu unha certa autonomía (960?) aproveitando a decadencia do califato de Bagdad. O seu goberno ditatorial caracterizouse pola inseguridade dos camiños da peregrinación e pola entronización do xiísmo na zona. O último membro, Ḥusayn ibn ‘Alī (1908), procurou en van a constitución dun reino en Arabia.

Palabras veciñas