balandro

balandro

(< balandra)

  1. s m

    Balandra pequena.

  2. s m [MAR]

    Balandra de coeficientes de finura moi pequenos e grande altura metacéntrica, construída especialmente para as regatas. Os diferentes monotipos de balandro son moi numerosos e moitos deles, como o vaurien, o snipe, o 505, o flying dutchman, constitúen series internacionais.

  3. s m [MAR]

    Embarcación costeira de pequenas dimensións, con cuberta e aparellado, de proa a popa, cun só mastro e un bauprés fixo. Con anterioridade á adopción do vapor nas embarcacións, os balandros de guerra (corvetas) tiñan un aparello inferior ao das fragatas e unicamente montaban canóns sobre a ponte superior.

Palabras veciñas

balandra | balandrán | Balandrán, El | balandro | balánico -ca | balanífero -ra | balanite