dirixir

1. v t

   Guiar a alguén ou a algo cara a un lugar determinado.

   Ex: O capitán dirixía o barco cara ás Canarias. Dirixía o seu batallón cara ó país veciño. 

   Confrontacións: conducir, enfilar.
2. v t

   Pór algo nunha dirección determinada.

   Ex: Dirixiu os ollos cara ó chan. 

   Confrontacións: orientar.

3. Pór a un documento, carta, paquete ou calquera vulto os datos de quen o envía.

4. Facer alguén que unha cousa teña un obxectivo concreto.

   Ex: Dirixe as súas investigacións á loita contra o cancro. As solicitudes hai que llas dirixir ó presidente da asociación. 

5. v t

   Indicar a alguén o modo de actuar.

   Ex: Non deixa que ninguén lle dirixa a súa carreira profesional. 

6. v t

   Dispoñer alguén cómo hai que realizar algunha cousa.

   Ex: O seu fillo dirixe os seus negocios desde que el se xubilou. Dirixiulle a tese o catedrático do departamento. Dirixiu unha das mellores películas do século. 

7. v pron

   Ir algo ou alguén cara a un lugar determinado.

   Ex: Dirixiuse cara á facultade.  

   Confrontacións: enfilar.
8. v pron

   Converter a algo ou a alguén en destinatario do que se di ou do que se escribe.

   Ex: Dirixiuse ó presidente con palabras moi duras. 

9. v pron

   Ter algo un obxectivo.

   Ex: As mercadorías diríxense ó Terceiro Mundo.

Frases feitas

• Dirixir a palabra/o saúdo. Ter trato ou relación con outra persoa. OBS: Emprégase normalmente en construcións negativas. Ex: Desde que se enfadou non lle dirixe a palabra.