mira

(< mirar)

1. s f
  Peza de certos instrumentos, máquinas ou armas que serve para dirixir unha visual cara a un punto concreto.
2. punto de mira [BÉL]
  Pequena prominencia metálica fixada no cabo das armas de fogo para asegurar a puntaría en dirección ou deriva e, en alcance, mediante a alza.
3. mira telescópica [BÉL]
  Dispositivo óptico que serve para apuntar cunha arma de fogo a gran distancia.
s f
1. Acción de dirixir a mirada cara a aquilo que se quere tocar ou conseguir.
  
  Ex: Botoulle unha mira á bicicleta cando pasou por diante da tenda.
2. Intención ou obxectivo que se pretende alcanzar. OBS: Úsase sobre todo en plural.
  
  Ex: Non sabemos cáles son as súas miras con respecto a isto.
s f [XEOG]
1. Regra graduada, de 4 m de lonxitude, que se coloca verticalmente nos puntos do terreo que se queren nivelar para sacar visuais do nivel ou do teodólito e ler ángulos ou distancias.
2. Sinal cara ao que o observador dirixe unha visual ao alzar un plano, ou ao facer unha nivelación ou unha medida.
s f [CONSTR]
Cada unha das regras verticais que se poñen nos extremos dun muro ou parede cando se está a construír, entre as que se coloca un cordel que serve de guía para a colocación das fileiras de material.
s f [CONSTR]
Abertura ou lente dunha porta para ver a través dela.
s f [BÉL]
Obra avanzada nunha fortaleza que permite ver ben o terreo.

Frases feitas

Con miras a. Con intención de algo. Ex: Comprouno con miras a regalarllo ao seu irmán.

mirilla