particular

1. adx

   Que corresponde exclusivamente a unha persoa ou cousa e non a outras.

   Ex: Esas son opinións particulares súas. Cada cadro ten a súa cor particular.

2. adx

   Que está fóra do común.

   Ex: Este peixe ten un sabor particular. Ten unha voz moi particular.

3. adx

   Que pertence ou se reserva a unha persoa ou grupo concreto de persoas.

   Ex: Non se pode pasar porque é un camiño particular. Ten un secretario particular.

4. adx

   Que atinxe exclusivamente a unha persoa ou grupo ou cousa, por contraposición ao xeral ou universal.

   Ex: Antepuxo os seus intereses particulares aos da familia.

5. adx [FILOS]

   1. Aplícase ao xuízo ou á proposición en que o suxeito comprende un número parcial de obxectos (algúns S son P), en contraposición ao xuízo ou proposición tanto universal (todos os S son P) como singular (este S é P).

   2. Aplícase ao concepto ou ao momento dialéctico que, na filosofía hegeliana, se atopa entre o individual e o universal, segundo é afirmado na súa realidade pola negación do outro, negación que non está incluída no individual e que está superada no universal.

6. s

   Persoa privada, non revestida de carácter público.

   Ex: A denuncia foi presentada por un particular.

7. s m

   Circunstancia ou asunto específico e concreto.

   Ex: Non quero discutir sobre ese particular.

Frases feitas

• En particular 1 loc adv Por separado. Ex: Os casos de adopción deben ser tratados en particular.

• 2 loc adv Dunha maneira especial. Ex: Referiuse en particular aos efectos da chuvia ácida.

• Sen outro particular Sen máis que engadir ou dicir. OBS: Emprégase como fórmula de despedida nunha carta. Ex: Sen outro particular, despídese atentamente.