aburrir

aburrir

(

  1. v t

    Ter ou coller aversión por algo ou a alguén.

    Ex: A xente está tan desmotivada que na actualidade xa a aburre a inxustiza e a falla de interese por non buscar solucións ós problemas.

    Sinónimos: aborrecer, anoxar, estoxar.
  2. v t

    Causar tedio ou aburrimento a alguén.

    Ex: A poesía abúrreo moitísimo, prefire as novelas.

    Sinónimos: aborrecer, anoxar, estoxar. Antónimos: distraer, divertir, entreter.
  3. v pron

    Sentirse aburrido.

    Ex: Hoxe a xente aburriuse no fútbol.

Palabras veciñas

aburiño! | aburrido -da | aburrimento | aburrir | abusar | Abūsīr | abusivo -va
Conxugar
VERBO aburrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburro
aburres
aburre
aburrimos
aburrides
aburren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburría
aburrías
aburría
aburriamos
aburriades
aburrían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrín
aburriches
aburriu
aburrimos
aburristes
aburriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrira
aburriras
aburrira
aburriramos
aburrirades
aburriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrirei
aburrirás
aburrirá
aburriremos
aburriredes
aburrirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburriría
aburrirías
aburriría
aburririamos
aburririades
aburrirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburra
aburras
aburra
aburramos
aburrades
aburran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrise
aburrises
aburrise
aburrisemos
aburrisedes
aburrisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrir
aburrires
aburrir
aburrirmos
aburrirdes
aburriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
aburre
-
-
aburride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aburrir
aburrires
aburrir
aburrirmos
aburrirdes
aburriren
Xerundio aburrindo
Participio aburrido
aburrida
aburridos
aburridas