albeite

albeite

(< ár al-baitar < gr ἱππιατρός)

  1. s m [OFIC/ETN]

    Veterinario sen título pero que exerce como tal curando animais doentes.

    Ex: O albeite cortoulle a hemorraxia á vaca.

  2. s m [LING]

    Na fala popular, reciben esta denominación os malos cirurxiáns e os médicos descoidados e sen vocación.

    Ex: Non me fío nada dese médico, éche un albeite!

Palabras veciñas

albeiro -ra | Albeiros | albeitar | albeite | albeitería | albel | Albela