alfalfa
alfalfa
(< ár al-fasfaṣa)
s
f
[PLANTA]
Herba perenne, de talos de ata 80 cm de lonxitude, de follas trifoliadas e ápices foliares dentados, inflorescencias azuladas e froitos en legume, enrolada helicoidalmente. Cultívase como planta para forraxe e a súa produción consómese parte en verde e o resto ensilada, seca ou deshidratada. Proporciona nitróxeno e materia orgánica ao solo. En Galicia aparece como cultivada e subespontánea en prados e terras de cultivo.