Amado, Jorge

Novelista brasileiro. As súas primeiras novelas, de denuncia social, inscríbense dentro do chamado “Realismo socialista”. Entre 1935 e 1937 publicou a triloxía Os subterrâneos da Liberdade e O cavaleiro da Esperança. Iniciou despois un proceso de aproximación ao Expresionismo con Jubiadá (1935), Os Capitaes da Areia (1937) e Gabriela cravo e canela (1938), unha das súas obras capitais. Despois publicou, entre outras novelas, Os velhos marinheiros (1961), Os pastores da noite (1964), Tereza Batista, cansada da guerra (1973), Tieta do agreste (1977) e Tocaia Grande (1984).

Cronoloxía