amañecer

Escoitar
amañecer

(< lat ad + mane ‘pola máña’+ suf scere)

  1. v i

    Abrir o día, aparecer a luz do sol pola mañá.

    Ex: O día amañeceu chuvioso pero logo mellorou.

     Sinónimos: alborexar, amencer, clarear.
  2. s m

    As primeiras horas do día.

    Ex: Sempre se ergue ó amañecer, co canto dos paxaros.

     Sinónimos: abrente, alba, albor, amencer, aurora, rompente.

Palabras veciñas

Amando de Maastricht, santo | Amando, santo | Amando/Amanda | amañecer | Amañecer | Amanecer | Amanecer
Conxugar
VERBO amañecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañece

-

-

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecía

-

-

-
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañeceu

-

-

-
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecera

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecerá

-

-

-
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecería

-

-

-

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañeza

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecese

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecer

-

-

-

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amañecer

-

-

-
Xerundio amañecendo
Participio amañecido
amañecida
amañecidos
amañecidas