ancorar

(< áncora)

v t
Asegurar a embarcación coa áncora ou áncoras.

Ex: Ancoraron o barco moi preto do peirao para iniciar a descarga.
Sinónimos: embarrar. Confrontacións: apoutar.
v i
Tirar a áncora ou as áncoras, fixando solidamente a embarcación.

Ex: O barco ancorou moi preto da costa.
Sinónimos: fondear.
v t [CONSTR]
Unir fortemente dúas pezas para evitar que unha se poida mover en relación á outra, especialmente para probar os movementos horizontais.
v t [TECNOL]
Colocar unha peza, un aparello, unha máquina ou unha instalación de xeito que permaneza fixada á terra ou á estrutura do edificio no que vai funcionar.

Ex: Ancorar unha máquina, unha ferramenta.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ancorar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancoro
ancoras
ancora
ancoramos
ancorades
ancoran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancoraba
ancorabas
ancoraba
ancorabamos
ancorabades
ancoraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorei
ancoraches
ancorou
ancoramos
ancorastes
ancoraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorara
ancoraras
ancorara
ancoraramos
ancorarades
ancoraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorarei
ancorarás
ancorará
ancoraremos
ancoraredes
ancorarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancoraría
ancorarías
ancoraría
ancorariamos
ancorariades
ancorarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancore
ancores
ancore
ancoremos
ancoredes
ancoren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorase
ancorases
ancorase
ancorasemos
ancorasedes
ancorasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorar
ancorares
ancorar
ancorarmos
ancorardes
ancoraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ancora
-
-
ancorade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ancorar
ancorares
ancorar
ancorarmos
ancorardes
ancoraren

Xerundio ancorando

Participio ancorado
ancorada
ancorados
ancoradas