anatema

Sentencia canónica de excomuñón ou de exclusión do seo da Igrexa. No cristianismo, que é de onde tomamos o significado actual, a partir do Concilio de Elvira (?306), converteuse no procedemento regular contra os herexes ou os contrarios aos dogmas e á autoridade da Igrexa. Non obstante , no xudaísmo bíblico considerábanse anatemas as ofrendas feitas a Deus separadas do uso profano. Así mesmo, en xeral tivo o significado dunha sentenza de exterminio do botín de guerra sobre o que estaba decretada a maldición de Deus.

Reprobación completa.