anónimo -ma

Que non ten nome do autor. A historia da literatura presenta numerosos casos de anónimos. Un primeiro grupo foi o de obras de transmisión oral. Exemplos deste anonimato son boa parte das obras desde as orixes da literatura, que poden ser atribuídas a personaxes lendarios: as cancións de xesta (Cantar de Mio Cid), o cancioneiro tradicional (Conde Arnaud) e outros. Hai tamén anónimos xurdidos na tradición manuscrita, xeralmente debido a erros ou defectos na conservación ou copia do texto, ou á despersonalización do autor ata épocas relativamente recentes. É necesario mencionar o anónimo do autor que esconde deliberadamente a súa personalidade, neste caso presuponse a existencia de presións políticas, sociais ou persoais.

Que non fai coñecer o seu nome.

Carta anónima.

Escrito de autor descoñecido que contén palabras ou frases de carácter ofensivo ou ameazantes.