apostolicidade
apostolicidade
(
s
f
[RELIX]
Para os católicos, unha das catro notas esenciais da auténtica Igrexa de Xesucristo, determinadas no credo nicenoconstantinopolitán. Vén significar a continuidade da doutrina e dos bispos, por sucesión directa cos apóstolos. Para os protestantes, entroncamento da doutrina coa dos apóstolos.