apoteca
apoteca
(< lat apotheca < gr ἀποϴήκη ‘depósito, almacén’)
-
s
f
[ARQUIT]
-
Na casa grega e romana vila, cuarto con función de despensa para ánforas vinarias que adoitaba acharse no piso superior. Non debe confundirse coa cella vinaria, xa que a apoteca non só servía para gardar o viño, senón tamén como lugar para a súa maduración ao aproveitar o paso de calor e fumes proveintes da cociña, polo que ás veces tamén recibía o nome de fumarium.
-
Despensa ou depósito de xéneros alimenticios, principalmente viño.
-
-
s
f
botica.