arrebato

(< ár ribāt ‘ataque’)

s m
Axitación repentina causada por unha emoción violenta, que provoca a perda de control sobre os propios actos.

Ex: Abandonou o seu traballo por consecuencia dun triste arrebato.
Sinónimos: arranque, arrinque, arroutada, arrouto.
s m
Estado do que se sente atraído de forma irresistible por algo ou alguén.

Ex: Un forte arrebato levouno a mercar ese cadro.
[DER]
1. s m
  Estado psicolóxico que produce un ofuscamento momentáneo da intelixencia e un debilitamento da vontade, inclinando a persoa ao delito; por esa razón, considérase, xunto coa obcecación, circunstancia atenuante da responsabilidade criminal no dereito penal.
2. arrebato e obcecación
  Termo empregado para designar unha circunstancia atenuante da responsabilidade criminal.

Palabras veciñas