arrenegar

arrenegar

(< a- + renegar)

  1. v t

    Negar con insistencia algo.

    Ex: Pedro nega e arrenega que tivese algo que ver co crime.

    Sinónimos: renegar.
  2. v i

    Abandonar publicamente as crenzas ou a relixión que se profesaban. OBS: Úsase seguido da prep de.

    Ex: Arrenegou da Igrexa xa cando era novo.

    Sinónimos: renegar.
  3. v i

    Rexeitar a relación existente cunha persoa ou cousa, xeralmente mostrando desprezo ou pesar por ela. OBS: Úsase seguido da prep de.

    Ex: Arrenegou do seu fillo aínda que lle doía.

    Sinónimos: renegar.
  4. v i

    Amosar unha persoa enfado, dicindo cousas para si con ton de protesta, por algo que lle ocorre ou que lle fan.

    Ex: Marchou da oficina de emprego arrenegando.

    Sinónimos: renegar, rosmar.
  5. v i

    Queixarse dicindo blasfemias.

    Ex: Temos un mestre histérico, por calquera escusa comeza a arrenegar e a poñer orde.

    Sinónimos: renegar.
  6. v t

    Imprecar contra alguén ou algo.

    Ex: Arrenégote, demo!

    Sinónimos: renegar.

Palabras veciñas

2 arrendar | arrendatario -ria | arrendo | arrenegar | arrenlar | arrenoblastoma | arrenotocia