arruinar

(< ruína)

v t
Causar un grave dano a algo ou alguén.

Ex: A chuvia arruinounos os cultivos e as vacacións.
Sinónimos: devastar, estragar.
v t
Causar ruína ou un grave prexuízo económico.

Ex: Arruinou o concello cos seus turbulentos negocios.
v pron
Converterse en ruínas unha construción ou algo semellante.

Ex: A casa arruinouse polo abandono.
Sinónimos: destruír.
v pron
Quedar inservible algo por un grave deterioro.

Ex: Arruinouse a colleita pola seca.
Sinónimos: derramar.
v pron
Perder toda a fortuna económica ou as propiedades.

Ex: Arruinouse polos malos investimentos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO arruinar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruíno
arruínas
arruína
arruinamos
arruinades
arruínan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinaba
arruinabas
arruinaba
arruinabamos
arruinabades
arruinaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinei
arruinaches
arruinou
arruinamos
arruinastes
arruinaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinara
arruinaras
arruinara
arruinaramos
arruinarades
arruinaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinarei
arruinarás
arruinará
arruinaremos
arruinaredes
arruinarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinaría
arruinarías
arruinaría
arruinariamos
arruinariades
arruinarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruíne
arruínes
arruíne
arruinemos
arruinedes
arruínen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinase
arruinases
arruinase
arruinasemos
arruinasedes
arruinasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinar
arruinares
arruinar
arruinarmos
arruinardes
arruinaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arruína
-
-
arruinade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arruinar
arruinares
arruinar
arruinarmos
arruinardes
arruinaren

Xerundio arruinando

Participio arruinado
arruinada
arruinados
arruinadas