asentar

1. v t

   Poñer algunha cousa sobre a base, nunha posición estable.

   Ex: Quero que asentes a estatua sobre o seu pedestal.

   Sinónimos: sentar.
2. v t

   Anotar por escrito algunha cousa para que quede constancia dela.

   Ex: Asentei os comentarios que realizou na conferencia. Asentei os derradeiros datos do IVE do ano 1999 no libro de contas.

3. v t

   Incluír ou facer incluír o nome de alguén nalgún rexistro.

   Ex: Aínda non asentou a súa filla no rexistro civil.

   Sinónimos: inscribir, rexistrar.
4. v t

   Facer coincidir unha cousa coa outra.

   Ex: O mecánico asenta todas as pezas do vehículo.

5. v t

   Afiar ou suavizar o gume dun instrumento cortante.

   Ex: O carniceiro asentou ben o coitelo para poder cortar as costeletas.

6. v t

   Dar firmeza a algunha cousa.

   Ex: Tendes que seguir estudiando para asentar mellor os coñecementos.

7. v t

   Confirmar e xustificar algunha cousa con argumentos, probas ou razoamentos.

   Ex: Asentou a súa erudición con datos actualizados.

   Sinónimos: apoiar, basear, fundar.
8. v t [CONSTR]

   Poñer en obra ladrillos ou perpiaños.

   Ex: Temos o albanel na casa asentando unha parede na adega.

9. v t [PINT]

   Pór calquera pasta pictórica ou de cor enriba dun soporte (superficie preparada para pintar) mediante un pincel, unha espátula, un rolo, etc.

10. v i

    Deixar apoiada algunha cousa con firmeza e seguridade.

    Ex: Non sei se a mesa asentará ben no chan de pedra.

11. v i

    olverse clara unha bebida como o viño cando o pouso vai para o fondo.

    Ex: O viño novo aínda non tivo tempo para asentar.

12. v i

    Facer ou non facer proveito ao corpo algunha cousa.

    Ex: Os licores aséntanme mal.

    Sinónimos: prestar, sentar.
13. v i

    Quedar ben unha cousa en alguén.

    Ex: A cor verde aséntache ben.

    Sinónimos: sentar.
14. v pron

    Basearse nalgunha cousa.

    Ex: A Colexiata do Sar aséntase en terreos moi firmes.

    Sinónimos: descansar.
15. v pron

    Establecerse nunha poboación ou nun lugar.

16. v pron

    Ter algunha cousa o seu fundamento noutra.

    Ex: O seu enfado aséntase en razóns ben sólidas, así que non tires máis del.

Frases feitas

• Asentar a cabeza. Ter xuízo, sentido común, entendemento.

• Asentar as pedras. Colocalas correctamente.

• Asentar o pé. Fixarse ben onde se pisa.

• Asentarlle a un as costuras/o pelo. Recibir un castigo ou pegarlle a alguén.

• Asentarse o tempo. Cambiarse, o tempo, de tempestuoso, variable, en bo, fixo.