asombrar

(

v t
Dar sombra.

Ex: Unha parra asombraba o noso patio.
Confrontacións: ensombrecer.
v t
Causar medo ou espanto algo a alguén.

Ex: A película asombrouno tanto que saíu tremendo de medo.
Sinónimos: amedrentar, asustar.
v t e i
Provocar abraio ou pasmo algo.

Ex: A modelo asombrou o público coa súa beleza. A súa intelixencia asombra.
Sinónimos: abraiar, marabillar, pasmar.
v pron
Impresionarse ante unha determinada situación.

Ex: Asombreime coa historia que me contaches.
Sinónimos: abraiar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO asombrar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombro
asombras
asombra
asombramos
asombrades
asombran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombraba
asombrabas
asombraba
asombrabamos
asombrabades
asombraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrei
asombraches
asombrou
asombramos
asombrastes
asombraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrara
asombraras
asombrara
asombraramos
asombrarades
asombraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrarei
asombrarás
asombrará
asombraremos
asombraredes
asombrarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombraría
asombrarías
asombraría
asombrariamos
asombrariades
asombrarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombre
asombres
asombre
asombremos
asombredes
asombren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrase
asombrases
asombrase
asombrasemos
asombrasedes
asombrasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrar
asombrares
asombrar
asombrarmos
asombrardes
asombraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
asombra
-
-
asombrade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asombrar
asombrares
asombrar
asombrarmos
asombrardes
asombraren

Xerundio asombrando

Participio asombrado
asombrada
asombrados
asombradas