pasmar

pasmar

(< pasmo)

  1. v t

    Causar pasmo a alguén.

    Ex: Pasmounos a todos co proxecto de rehabilitación do cine.

    Sinónimos: abraiar, asombrar.
  2. v t [PAT]

    Contraer o pasmo.

  3. v t

    Provocar unha forte xeada que as plantas se queimen e queden secas.

  4. v i

    Sentir alguén pasmo ante algunha cousa.

    Ex: Pasmou con tantos cartos que gañou na lotaría.

    Sinónimos: abraiar, asombrar, paponear, pasmonear.
Conxugar
VERBO pasmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmo
pasmas
pasma
pasmamos
pasmades
pasman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmaba
pasmabas
pasmaba
pasmabamos
pasmabades
pasmaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmei
pasmaches
pasmou
pasmamos
pasmastes
pasmaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmara
pasmaras
pasmara
pasmaramos
pasmarades
pasmaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmarei
pasmarás
pasmará
pasmaremos
pasmaredes
pasmarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmaría
pasmarías
pasmaría
pasmariamos
pasmariades
pasmarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasme
pasmes
pasme
pasmemos
pasmedes
pasmen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmase
pasmases
pasmase
pasmasemos
pasmasedes
pasmasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmar
pasmares
pasmar
pasmarmos
pasmardes
pasmaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
pasma
-
-
pasmade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pasmar
pasmares
pasmar
pasmarmos
pasmardes
pasmaren
Xerundio pasmando
Participio pasmado
pasmada
pasmados
pasmadas