atenuar

(< lat attenŭāre ‘adelgazar’)

v t
Facer menos intenso ou espeso algo.

Ex: Está un pouco salgado, se lle botas un pouco de auga máis atenúas o sabor.
v t
Diminuír ou minguar algunha cousa.

Ex: Quixo atenuar a dureza das súas palabras pero fíxoo peor.
v t
Facer menos grave.

Ex: A embriaguez atenúa a culpabilidade.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO atenuar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenúo
atenúas
atenúa
atenuamos
atenuades
atenúan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuaba
atenuabas
atenuaba
atenuabamos
atenuabades
atenuaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuei
atenuaches
atenuou
atenuamos
atenuastes
atenuaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuara
atenuaras
atenuara
atenuaramos
atenuarades
atenuaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuarei
atenuarás
atenuará
atenuaremos
atenuaredes
atenuarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuaría
atenuarías
atenuaría
atenuariamos
atenuariades
atenuarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenúe
atenúes
atenúe
atenuemos
atenuedes
atenúen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuase
atenuases
atenuase
atenuasemos
atenuasedes
atenuasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuar
atenuares
atenuar
atenuarmos
atenuardes
atenuaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atenúa
-
-
atenuade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenuar
atenuares
atenuar
atenuarmos
atenuardes
atenuaren

Xerundio atenuando

Participio atenuado
atenuada
atenuados
atenuadas