atraer

(< lat adtrahere ‘puxar para si’)

v t
Facer aproximar, puxar para si, exercer acción de forza a distancia sen existencia necesaria de materia intermediaria.

Ex: O imán atrae o ferro. Os corpos atráense en razón inversa do cadrado das distancias.
v t
Facer unha persoa ou cousa que algo se dirixa ao lugar no que está.

Ex: O mel atrae as moscas.
v t
Centrar a atención do público.

Ex: O conflito dos Balcáns atraeu o interese de toda Europa.
Confrontacións: polarizar, focalizar.
v t
Provocar simpatía, afección ou desexo de posesión.

Ex: A amabilidade dos tendeiros atrae moitos clientes.
Sinónimos: cativar. Antónimos: repeler.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO atraer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraio
atraes
atrae
atraemos
atraedes
atraen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraía
atraías
atraía
atraïamos
atraïades
atraían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraín
atraíches
atraeu
atraemos
atraestes
atraeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraera
atraeras
atraera
atraeramos
atraerades
atraeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraerei
atraerás
atraerá
atraeremos
atraeredes
atraerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraería
atraerías
atraería
atraeriamos
atraeriades
atraerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraia
atraias
atraia
atraiamos
atraiades
atraian

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraese
atraeses
atraese
atraesemos
atraesedes
atraesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraer
atraeres
atraer
atraermos
atraerdes
atraeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atrae
-
-
atraede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atraer
atraeres
atraer
atraermos
atraerdes
atraeren

Xerundio atraendo

Participio atraído
atraída
atraídos
atraídas