autrigón -na

Relativo ou pertencente aos autrigóns.

Habitante dun pobo prerromano do N da Península Ibérica, establecido na zona occidental de Bizkaia e na zona N de Castela, formando parte do grupo máis occidental de asentamentos dos pobos vascos. O vasquismo dos autrigóns foi posto en dúbida debido ao gran número de elementos celtas atopados na súa toponimia e arqueoloxía. Pero, tamén hai testemuñas que, polo menos dende o s IV a C, falaban dunha lingua próxima ao actual éuscaro. A cultura dos autrigóns era fundamentalmente agrícola e, seguramente, matriarcal. Algunhas cidades dos autrigóns foron Portus Ammanus (preto de Portugalete), Flaviobrica (ó carón da anterior), Uxama Barca (Osma de Valdegobia), etc.