Averroes

Nome co que foi coñecido en Europa Abū-I-Walīd Mu Palatino; ḥ ammad ibn Rušd, filósofo, xurista, médico e astrónomo árabe andalusí. Membro dunha familia de xuristas malaquitas, estudiou Medicina con Abū Ga’far de Trujillo e Filosofía con ibn Palatino; Ṭ ufayl. Cando era novo foi ao Magreb, onde interveu activamente na política cultural dos almohades. Presentado (1169?) por ibn Palatino; Ṭ ufayl ao Califa Yūsuf, conseguiu a súa amizade e foi nomeado cadí de Sevilla. Cando Palatino;mso-fareast- ES-TRAD;mso-fareast-language:Ṭ ufayl renunciou ao cargo de médico da corte, substituíuno e mantívose nel ata que en 1195 o novo Califa, Ya’qūb al-Man Palatino; ṣ ur, lle retirou, por razóns descoñecidas, a protección que tiña ao principio do seu reinado. Condenado por herexe nunha asemblea de alfaquís, foi desterrado a Lucena durante tres anos, e logo rehabilitado na corte, morreu. Foi enterrado no cemiterio de ibn ‘Abbās en Córdoba. Acadou unha gran sona como médico e filósofo tanto entre os musulmáns como entre os cristiáns, converténdose polas súas doutrinas -non sempre ben entendidas-, no prototipo do incrédulo e ateo, aínda que el en realidade era crente, pois tentou conciliar a fe coa razón. En canto ao ensino da Filosofía, sostiña que as verdades son interpretadas segundo os coñecementos propios de cada individuo. Entre a súa produción bibliográfica cómpre mencionar o Kitāb fa Palatino; ṣ l al-magāl (O tratado decisivo), Tahāfut al-tahāfut (o Destrutio destrutionis da latinidade, Destrución de destruciones), e a obra médica Kitāb al-kulliyyāt, coñecida no mundo cristián como Colliget (1255). Representa unha recompilación de carácter enciclopédico dos coñecementos da medicina do seu tempo cun sentido máis doutrinal ca clínico. O seu libro influíu no pensamento médico italiano da Baixa Idade Media. Comentarista de Aristóteles, dividiu os seus escritos en comentarios maiores (tafsīrāt), compendios (tal Palatino; ḥ īs) e resumos (gawāmi’); destacan o Taf Palatino; ṣ īr ma ba’d al- Palatino; ṭ abī’a, comentario da metafísica aristotélica, e unha interpretación da República de Platón; aínda que o orixinal está hoxe perdido, consérvase a tradución hebrea de Šĕmuel ben Yĕhudà de Marsella.

Cronoloxía