atimia

atimia

(< gr ἀϴυμία ‘inquietude’)

  1. s f [HIST/DER]

    Na Grecia antiga, acto polo cal era posto fóra da lei o cidadán culpable de determinadas infraccións do dereito público (alta traición, asasinato, corrupción de maxistrados, débedas ao fisco, falsa acusación, etc) que o privaban dos seus dereitos cívicos fundamentais. Correspóndese coa capitis diminutio romana.

  2. s f [PAT]

    Ausencia do timo.

  3. s f [PSIC]

    Diminución ou desaparición da afectividade.

Palabras veciñas

Atilano, santo | atilar | atillo | atimia | atimormia | atinado -da | atinar