bandura
bandura
s
f
[MÚS]
Instrumento cordófono das familia dos laúdes. Ten doce cordas, sen cordal, que se fan soar co plectro. De orixe oriental (SL de Asia), foi moi popular en Ucraína a partir do s XV.
Ex: Actualmente aínda pervive a bandura no folclore de certos países asiáticos.
Citas
- Actualmente aínda pervive a bandura no folclore de certos países asiáticos.