barba
(< lat barba)
-
s
f
Extremidade inferior da cara baixo o labio inferior. SIN: barbadela, queixelo, 2queixo,
-
s
f
No home adulto, pelo que crece na rexión da cara correspondente ao maxilar inferior.
-
s
f pl
Conxunto de raíces delgadas dunha planta.
-
s
f pl
Pequenas labras metálicas que se orixinan cun punzón unha prancha metálica.
-
s
f
[GRÁF]
Cresta de metal que en calcografía é característica dos gravados a punta seca e a talla doce ou buril.
-
s
f
[IND]
Bordo irregular da folla de papel fabricada a man, producido polo sobrante de pasta que se introduce entre a forma e o marco da forma ( papel de barba).
-
s
f
[IND]
Balor que aparece na superficie do soro lácteo uns cantos días despois de ter fervido.
-
s
f pl
[MAR]
Nunha linguaxe propiamente mariñeira, nomea ás herbas e algas que se adhiren ao casco do barco. Son un grave inconveniente, xa que frean a embarcación. O único xeito de evitalas é limpando frecuentemente a carena do buque.
-
s
f
[MAR]
Nas embarcacións de aparello latino, pequeno cabo co que se liga o carro ao rodamento de proa.
-
s
f
[ORNIT]
Cada un dos filamentos paralelos e dispostos nun mesmo plano a un lado e outro das raques das plumas das aves.
-
s
f
[PINT]
-
Pequena cantidade dunha capa de cor ou de tinta pictórica que sobresae do límite lineal prefixado.
-
Acumulación de recubrimentos pitóricos (capas de preparación, de pintura, de verniz, etc) formada trala moldura ou dentro da xunta que queda entre a moldura e a superficie dun retablo se o marco forma conxunto coa táboa. Estes elementos engaden información sobre a técnica empregada polo artista.
-
-
s
f
[TEATR]
Actor que fai os papeis de vello.
-
s
f
[TECNOL]
Baba que presenta o bordo dunha peza fundida ou cuñada.
-
s
f
[TÉXT]
-
Defecto consistente na ruptura dun ou máis cabos de mecha ou de fío, nas máquinas de fiadura, no urdidor, etc.
-
Defecto de estampación consistente nun desbordamento da cor por non estar ben axustada a rasqueta da máquina de estampar.
-
Cantidade de mecha ou fío enrolado nas bobinas, cando están cheas, que se produce na fiadura do liño, o cánabo, etc.
-
Desfeito producido na preparación e na fiadura do estame.
-
-
s
f
[ZOOL]
-
Pelo ou apéndice carnoso que teñen algúns animais, de xeito que o seu conxunto é comparable á barba do home pola súa posición. SIN: barbuxa, beche.
Ex: A barba da cabra, dun peixe.
Sinónimos: barbuxa, beche. -
Cada unha das láminas córneas que os cetáceos misticetos (baleas e rorcuais) teñen implantadas transversalmente no padal e que empregan como filtro para reter o plancto do que se alimentan. As súas dimensións e o seu número por individuo (varios centenares) varían segundo as especies.
-
-
barbas de fundición
Restos de metal que quedan nos bordos dalgunhas pezas despois da súa fundición en molde.
-
barbas de gato
[MAR]
Fondear con dúas áncoras, de xeito tal que as cadeas formen un ángulo en V, coa bisectriz orientada cara á dirección do vento dominante.
-
barbas de raposo
[PLANTA]
gorga.
Refráns
- A barba do home, se o gaña, tamén o come.
- Barba a barba, honra se cata.
- Barba de tres cores, barba de traidores.
- Barba pon mesa e non pema tesa.
- Barba remollada, medio rapada.
- Barba ruiba, vento anuncia.
- Barbas que son parellas non gardan ben as ovellas.
- De tal barba, tal maña.
- Dúas barbas parellas mal gardan ovellas.
- Home barbudo, home forzudo.
- Home de barba roiba, cargue con el quen queira e quen poida.
- O forzudo ten que ser barbudo.
- Para ser forzudo, hai que ser barbudo.
- Se sae con barbas, san Antón e, se non, a Purísima Concepción.
- ¡Deus me garde de home mal barbado e de lobo esfameado!
- ¡Deus te garde do mozo, cando lle apunta o bozo!