Barco

Apelido de orixe toponímica (O Barco de Valdeorras). O topónimo Barco, en contra do que intuitivamente parece indicar (a presenza no lugar dun barco), ten o significado de ‘depresión, concavidade do terreo, valgada’, polo que se podería situar a súa orixe na base prerromana *barc ou *barg ‘concavidade, altura, costa’. Unha variante deste apelido na que se conserva a preposición indicadora de orixe ou residencia é Dobarco. A mesma orixe ca estes terían outros apelidos, tamén de orixe toponímica, como Barcada, Barcala ou Barcón.

Antiga liñaxe castelá estendida por toda España. As súas armas levan, en campo de ouro, unha cruz de Calatrava, de goles, cantonada con catro lises de azul nos baleiros; bordo de goles con oito aspas de ouro. Para os Barco-Romeu recóllese un escudo semellante: en campo de ouro, unha cruz floreteada de goles, con catro lirios de azul nos baleiros, cada unha con dúas follas e unha flor no extremo; bordo de goles, con oito aspas de ouro.