Barea, Arturo

Escritor de formación autodidacta. Exiliado en Inglaterra, comezou a súa andaina literaria con Valor y miedo (1938). Entre outras obras, destacan os ensaios Lorca, el poeta y su pueblo (1945) e Unamuno (1952); a novela La raíz rota (1953) e El centro de la pista, publicado postumamente en 1960. A súa triloxía La forja de un rebelde (1951), composta por La forja, La ruta e La llama, está considerada a súa obra máis importante. Escrita en primeira persoa, trata dende o Madrid da adolescencia do autor ata os anos da guerra e do exilio.

Cronoloxía