1 basiliano -na
(
-
adx
[RELIX]
Relativo ou pertencente a san Basilio, ás diversas ordes que inspirou ou aos seus membros.
-
s
[HIST/RELIX]
Monxe que segue a regra de san Basilio. Esta denominación foi establecida pola curia romana na época medieval para designar os monxes gregos da Italia meridional que observaban as Ascéticas de san Basilio. O Papa Gregorio XIII constituíu a orde basiliana de Italia e de España (1597) ao estilo das ordes monásticas occidentais; a de España desapareceu no 1855; as de Italia teñen a casa nai na abadía de Grottaferrata, no Lacio. Os basilianos estuditas foron fundados no ano 1900 en Vulka polo metropolitano de L’viv (Ucraína), Andreï Szeptyckyj, segundo as regras de san Teodoro Estudita (759-826). Despois da Segunda Guerra Mundial un grupo deles emigrou ao Canadá e fundou un mosteiro en Woodstock (Ontario).