1 bastardo -da
(
-
adx
Quen naceu dunha relación extramatrimonial.
Ex: Os fillos bastardos do conde herdaron as súas posesións tralo preito.
Sinónimos: natural. -
s
Fillo de muller solteira ou nado fóra do matrimonio.
-
adx
Que non pertence a unha especie ou a unha caste pura.
Ex: Temos un gato bastardo moi semellante á raza siamesa.
-
s
m
ariedade de uva tinta de bagos pequenos e apertados.
Ex: A variedade coñecida como siamés tamén se dá no val de Monterrei.
-
adx
Que ou quen actúa de modo inmoral, con fins ou intencións faltas de nobreza.
Ex: Traizoar a un amigo foi un feito bastardo.
-
[HERÁLD]
-
s
Nas representacións heráldicas o carácter de bastardo dun personaxe ou dunha familia está indicado pola orientación na que está colocado o casco.
-
liña/rama bastarda
Liña ou rama familiar que procede dun fillo bastardo.
-
s
-
s
m
[MAR]
Pequeno cabo que enfila os cabos do colar de raca, tamén se chama cabo bastardo.
-
s
f
[MAR]
ela maior latina das embarcacións de aparello latino, chamada tamén vela bastarda.
-
s
f
[TECNOL]
Lima estriada en dous sentidos, cunha distancia entre os dentes que é aproximadamente dun milímetro; emprégase para efectuar un desvaste preliminar consistente en levantar capas de máis de medio milímetro de grosor.
-
escritura bastarda
[ESCR/ARQUIV]
Escritura que aparece en certas chancelerías a mediados do s XIV, empregada tamén para a redacción de códices, sobre todo, en lingua románica. As características máis remarcables son: a inclinación á dereita, o acentuado relevo e a simplicidade dos tipos.
-
letra bastarda
Letra de imprenta que imita a escritura bastarda.