belorita
belorita
s
f
[PLANTA]
Herba perenne, de follas espatuladas dispostas en mouta basal e capítulos florais de 2 cm de diámetro de lígulas brancas de punta e beiras purpúreas. Os froitos en aquenio, non presentan vilano. Foi empregada como planta vulneraria e as follas novas empréganse en ensaladas.