Béticas, cordilleiras

Aliñacións montañosas do S da Península Ibérica que constitúen o segmento máis occidental do sistema de dobramento alpino indoeuropeo. Pódense distinguir tres unidades principais: a área prebética, que vai dende preto de Martos, na provincia de Jaén, ata o cabo da Nao, e está formada por sedimentos pospaleozoicos; a área subbética, formada case exclusivamente por sedimentos mariños pospaleozoicos; e a área bética, formada sobre todo por terreos de idade paleozoica, principalmente xistos, mármores e rochas plutónicas ultrabásicas (Serranía de Ronda). O Secundario, así como o Eoceno e o Oligoceno, están moito menos desenvolvidos que nas unidades anteriores. Os relevos principais corresponden á área bética e están causados por anticlinais de fondo que se corresponden coas cordilleiras máis elevadas, como Serra Nevada e os picos de Veleta (3.392 m de altitude) e o Mulhacén (3.478 m), o máis alto da Península Ibérica.