bicicleta

1. s f [TRANSP]

   elocípede de dúas rodas de diámetro parecido, a anterior das cales é a directriz, e a posterior, accionada polo condutor mediante un sistema de pedais e transmisión por cadea, é a motriz. A bicicleta está formada, basicamente, polo cadro, a transmisión, a dirección e as rodas. Pódense considerar como elementos non esenciais a sela e os freos, e como elementos accesorios os gardalamas, a cobrecadea, as luces, etc. O cadro é o marco metálico tubular, xeralmente trapezoidal, que serve de ligadura e soporte de todos os outros elementos. A transmisión está constituída polos pedais, solidarios por medio de manivelas a unha, ás veces dúas, ou mesmo ata a tres coroas dentadas chamadas pratos; o piñón, engrenaxe sinxela ou múltiple unida á buxa da roda posterior xa sexa dun xeito fixo (piñón fixo), xa sexa mediante un mecanismo de trinquete que permita que a bicicleta corra sen pedalear (piñón libre), ou ben a través dun mecanismo epicicliodal de redución variable que se lle engade; e a cadea, nexo de unión entre o prato e o piñón. A dirección está constituída polo guiador, accionado polo condutor; a pinza da dirección (curvada cara a diante co fin de estabilizar a dirección e, grazas á súa capacidade de deformación elástica, axudar a amortecer as sacudidas producidas polas irregularidades do solo), que soporta a roda anterior, e a árbore de dirección, elemento de unión entre o guiador e a pinza. Cada roda consta do pneumático, que nas bicicletas de carreiras carece de cuberta (pneumáticos tubulares); a lamia (dunha soa peza e sen radios nalgunhas bicicletas de carreira en pista), os radios, arames finos que transmiten os esforzos entre a lamia e a buxa; e a buxa, especie de tubo con arandelas que recolle as cabezas dos radios e que, montado sobre dúas fileiras de bólas de coxinete equidistantes, xira libremente arredor do eixe da roda, fixado con femias á pinza da dirección (roda anterior) e da suspensión (roda posterior). O precursor da bicicleta moderna foi o francés De Sivrac, creador, no ano 1790, do célérifère, vehículo de dúas rodas impulsado polos pés do condutor contra a terra. No ano 1816, o alemán K. F. Drais von Sauerbronn construíu a draisina, na que a roda anterior era directriz. O escocés Mac Millan engadiu aos pedais un cegoñal e bielas. Pierre Lallement colocou un pedal e un cegoñal na roda anterior do célérifère, e o resultado foi un velocípedo, construído case totalmente de madeira, e inicialmente cunha roda máis grande ca a outra, denominado biciclo, que foi perfeccionado por E. Micheaux e seguiu evolucionando ata chegar á forma da bicicleta actual. 0BS Tamén se emprega a forma apocopada bici para designar o mesmo vehículo.

   Ex: O domingo imos ir dar unha volta en bicicleta.

2. bicicleta de competición/de carreiras [DEP]

   Bicicleta de pista (sen engrenaxes nin cambio de marchas e con piñón fixo) ou de estrada, adaptada para cada unha das probas específicas do deporte ciclista. Nos últimos anos, certos adiantos técnicos permitiron transformalas en vehículos máis lixeiros (debido a unha diminución de peso dos materiais empregados na súa construción) e veloces, grazas ao desenvolvemento e aplicación de innovacións tecnolóxicas no deseño tanto do cadro ou armazón como dos elementos auxiliares (pedais con fixacións automáticas, rodas lenticulares, guiadores con forma de corno de cabra, etc).

3. bicicleta de cros [DEP]

   Bicicleta coa lamia ancha, pneumáticos coa banda de rodadura engrosada, cadro reforzado e piñón fixo.

4. bicicleta de montaña/todo terreo [DEP]

   Bicicleta de estrutura reforzada, co guiador plano, con tres pratos, seis ou sete piñóns e pneumáticos gravados, adaptada especialmente para os terreos accidentados.

5. bicicleta ergométrica [MED]

   Bicicleta fixa adaptada para determinar o traballo que realiza un individuo ao pedalear. Emprégase para realizar probas de esforzo coas que se evalúa o traballo do corazón durante o exercicio.

6. bicicleta estática [DEP]

   Bicicleta fixa, utilizada para realizar exercicios físicos de intensidade equivalente aos que se fan ao pedalear nunha bicicleta convencional.

Frases feitas

• Vai buscar herba para a bicicleta. Emprégase para que alguén nos deixe tranquilo.