bicudo -da
(< bico)
-
adx
Animal ou cousa dotado de bico, especialmente cando este é prominente.
Ex: O tucano é unha ave moi bicuda. O palleiro ten forma bicuda.
Sinónimos: bical. -
adx
Aplícase ás persoas que teñen a parte da cara correspondente aos beizos e ao nariz moi avultados ou saíntes.
Ex: A xente de raza negra adoita ser moi bicuda.
-
s
f
ariedade de mazá verde escura de pouca estimación á que se lle dá este nome pola súa forma.
-
s
f
[ANIMAL]
Molusco bivalvo de ata 4,5 cm de ancho e de valvas ovadas, sólidas co umbo situado na metade anterior da cuncha que exteriormente ten cor amarela pálida ou castaña. Vive en areas lamacentas ou areosas na zona inframareal ata 40 m de profundidade no Atlántico e no Mediterráneo.
Sinónimos: bruxa. -
s
f
[ANIMAL/ICT]
Peixe mariño de corpo alongado, que pode acadar máis de metro e medio de lonxitude, con ollos moi grandes, a mandíbula inferior claramente prolongada cara a adiante e a aleta caudal moi profundamente gallada. É de cor gris oliva coa zona ventral arxéntea. Aliméntase doutros peixes e crustáceos. Vive en pequenos grupos sobre fondos de area preto do litoral ou en rexións peláxicas do Atlántico tropical ata o golfo de Bizkaia, polo que é a única especie representante das barracudas que chega ás costas galegas.
Sinónimos: espetón. -
adx e s
Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘porco’.