birlo
(
-
s
m
[XOGO]
Cada unha das pezas de madeira, ou doutro material, torneada, máis ancha na parte inferior, que se usa no xogo dos birlos.
-
s
m pl
[XOGO]
Xogo de habilidade consistente en intentar derribar, mediante o lanzamento dunha bóla, unha serie de paos chamados birlos, colocados en vertical sobre o chan. O exiptólogo Flinder Patrie datou as orixes do xogo arredor do ano 3300 a C. A través dos romanos pasou a formar parte dos costumes populares da maioría dos pobos de influencia latina. A expectación suscitada polo xogo dos birlos, practicado en ambientes rurais, deu lugar á aparición de fortes apostas. A versión moderna e regulamentada do xogo dos birlos (denominada internacionalmente bowling) apareceu en América a finais do s XIX. O bowling practícase nunha pista de madeira lisa e pulida, dotada normalmente dun sistema mecánico para levantar os birlos tirados e devolver as bólas aos xogadores.