blastema
blastema
(< grβλάστημα ‘xermolo’)
-
s
m
[BIOL]
Calquera parte do embrión que posúe individualidade propia, e da que derivan, mediante interaccións internas e cos outros blastemas, os futuros tecidos e órganos do animal adulto.
-
blastema de rexeneración
[BIOL]
Grupo organizado de células e de tecidos indiferenciados formado nas rexións próximas a un corpo, membro ou órgano amputado, nas primeiras fases da rexeneración.